|
تو رفتی
اما هنوز درخشش نور خورشید در لابلای گیسوانت را به یاد دآرم ... تو رفتی اما هنوز عطر گس آشنای تنت همچون خون در رگ های تنم جاری است ... تو رفتی اما گرداب سهمگین رفتنت خورشید دلم را برای همیشه خاموش کرد
و اکنون صبح نزدیک است شاید باز غرق نور شوم...
 يكي از مزاياي شهر هاي با روكش مذهبي از نوع ايراني! - همانند مشهد خودمان - اينست كه به لطف بزرگان دينش كه شادي مردم را در تضاد با دين مي دانند و هر برنامه موسيقي را مطربي مي دانندو هزاران راه را مي بنند تا راه شادي را مسدود كنند . مسلم مردمان دومين شهر ايران هيچگاه نخواهند توانست كنسرتي را به فراغ ببينند ... چه كنيم رسم روزگار هميش اينست كه آخور سياست بسته به دين كه باشد لاجرم نتيجه اش همين خواهد بود ... اما اين بسته بودن راه هنرهاي مطربي به معناي بسته شدن همه هنر هاي ديگر نيست .. امروز بازديدي از نمايشگاه عكس تني چند از همشهري ها ي مشهد داشتم ... زيبا و جالب بود كه با اسكن تصاويريش خواهم نوشت... اين عكس هم براي خودش داستاني دارد.. |
|
